Twee kusten op de Santos Double Travel

 Na de Alpe Adria Radweg van vorig jaar kiezen we nu voor iets heel anders: een tocht rond het Kanaal. We fietsen van Poole naar Plymouth en vervolgens van Roscoff naar Saint-Malo. Tussen Noord-Bretagne en Zuid-Engeland steken we twee keer met de boot over.

Twee weken, bijna 700 kilometer en onze nieuwe Santos Double Travel flink bepakt. We overnachten onderweg in B&B’s en Airbnb’s. Als de Alpen vorig jaar lukten, moet dit ook te doen zijn. Toch?

Op de ferry van Saint-Malo naar Poole trekken we met onze blauwe Double Travel behoorlijk wat aandacht. Veel andere fietsers zijn er niet aan boord. Zodra we van de boot rijden, moet er eerst een knop om in ons hoofd: links fietsen. Dat is even wennen, want alle automatismen gaan op de kop.

Steile wegen in Zuid-Engeland

Vanuit Poole volgen we een route naar Plymouth die we van een wereldfietser hebben ‘geleend’. We fietsen regelmatig langs de kust, maar buigen ook af naar het binnenland. Dat betekent klimmen. Nog steil ook. De Garmin laat geregeld 11 of 12 procent zien.

De Santos Double Travel bij Corfe Castle in Dorset, tijdens de eerste etappe door Zuid-Engeland.

Ook afdalen is op een tandem een verhaal apart. Met twee personen en bagage staat er al snel meer dan 180 kilo op twee wielen. Op onze vorige tandem moesten we regelmatig stoppen om de remschijven te laten afkoelen. Op de Double Travel zitten Hope Tech4-X2-remmen. Die werken als de brandweer. Heerlijk.

Na een rustdag in Dorchester gaat het verder langs eindeloze heggen en smalle landweggetjes. Die heggen ontnemen soms het uitzicht, maar houden de stevige westenwind gelukkig aardig tegen. Bij het schilderachtige Abbotsbury wacht een flinke kuitenbijter. Hele stukken lopen op tot 18 procent. En daar fietsen we dan met onze bepakking. We komen boven zonder af te stappen. De smalle wegen zijn door de heggen vaak onoverzichtelijk. De meeste tegenliggers stoppen netjes om ons erlangs te laten. Hulde voor zoveel geduld.

De kustplaatsen tussen Whitchurch Canonicorum en Exmouth zijn stuk voor stuk schilderachtig mooi.

Langs de kust volgen Seaton, Sidmouth, Budleigh Salterton en Exmouth elkaar op. Kiezelstranden, krijtrotsen en idyllische huizen bepalen het uitzicht. Tussen de plaatsen door blijft het klimmen. Na Sidmouth spant een helling van 24 procent de kroon. Daar haalt de Keutenberg het niet bij. In Sidmouth loopt Mill Street dwars door de River Sid. Bij laag water rijden auto’s er gewoon doorheen. Fietsers wordt aangeraden om te voet over te steken, of om de fietsbrug te nemen. Bijzonder om te zien is het in ieder geval.

In Budleigh Salterton trekt onze geparkeerde Double Travel opnieuw de aandacht. Voorbijgangers willen weten hoe ver we op “the monster” fietsen. Ook komen verhalen los over ouderwetse tandems waarmee vroeger door Engeland werd gereisd.

Of we de heuvels in dit deel van het koninkrijk een beetje kunnen waarderen? Uhm…

In Sidmouth loopt Mill Street dwars door de River Sid. Auto’s rijden er bij laag water gewoon doorheen.

Dwars door Dartmoor

Na Exmouth kunnen we de ferry nemen naar de overkant van de monding van de rivier de Exe. Omdat de pont naar Starcross pas tegen elf uur vertrekt, besluiten we om te fietsen. De route om de riviermonding is ongeveer 24 kilometer en vrijwel vlak. Als we de heuvels in de verte wegdenken, doet de omgeving bijna Nederlands aan. In Nederland rijden dan weer geen treinen langs een riviermonding.

Daarna begint het klimmen opnieuw. Op de smalle wegen kruipen we omhoog. Tijdens de afdalingen moeten we voortdurend remmen, omdat achter iedere bocht een tegenligger kan opduiken. De Santos houdt zich kranig. Wat volgens de kinderen thuis ook wel mag “voor dat geld”.

Dartmoor National Park: wonderschoon.

In Dartmoor National Park verandert het landschap. De wegen tussen de heggen maken plaats voor grootse vergezichten. De heuvels reiken tot ruim boven de 400 meter en eindeloze muurtjes van keien verdelen het landschap in vakken. Loslopende paarden en schapen trekken zich ondertussen weinig van de verkeersregels aan.

Vanaf Princetown gaat het vooral bergafwaarts richting Hoo Meavy. Over deze wegen kunnen we de tandem gewoon laten rollen. Met 67 kilometer per uur vestigen we een nieuw snelheidsrecord. Daar hoeven we weinig voor te doen, behalve goed sturen. De paarden en schapen zijn gelukkig ver uit de buurt.

Via de Plym Valley Cycle Trail, een voormalige spoorlijn, dalen we een dag later verder af naar Plymouth. Daar brengt een enorme ferry ons in ruim vijf uur over het Kanaal naar Roscoff.

Van Plymouth naar Roscoff, van Engeland terug naar Frankrijk.

Langs de Bretonse kust

Tijdens de eerste kilometers in Bretagne wordt al snel duidelijk dat ook hier nauwelijks een meter vlak loopt. De hellingen zijn korter en iets minder steil dan in Zuid-Engeland, maar pittig blijven ze. De Rohloff-naaf krijgt het opnieuw flink voor zijn kiezen, maar geeft geen krimp en doet wat hij moet doen. Dankzij de riemen hebben we bovendien geen gedoe meer met een voor- en achterderailleur. En ook niet met een aflopende, vettige ketting.

Bij Plougasnou in Bretagne liggen oude vissersboten te vergaan op het droge.

We fietsen eerst om de baai van Morlaix heen. Bij eb valt een groot gedeelte van de baai droog. Talloze bootjes komen op zandbanken en slikken te liggen. Het levert een onwerkelijk maar fraai beeld op. Langs de kust verandert het landschap voortdurend. Zandstranden, grillige granietrotsen, riviermondingen, kleine vissershavens en eeuwenoude dorpjes wisselen elkaar af. Het is net een film. We vervelen ons geen moment. De zee verdwijnt nooit lang uit beeld. Het ene moment raken de banden bijna het water, even later fietsen we veertig meter hoger en kijken we uit over kliffen en granietrotsen.

Bij Plouha wijken we af van de route voor een bezoek aan Plage Bonaparte. Het zandstrand ligt verscholen achter de rotsen en is bereikbaar via een voetgangerstunnel. Alleen bij eb ligt er zand; bij vloed neemt het water bijna alle ruimte in. De zee zorgt voor een heerlijke verkoeling na alle hoogtemeters.

Lekker zwemmen onderweg.

De Smaragdkust

Tijdens de laatste etappe naar Saint-Malo begint de Garmin Edge 850 vervelend te storen. In de kaartweergave start de fietscomputer steeds opnieuw op. Gelukkig hebben we de good old Garmin Edge 830 ook meegenomen. Die geeft wat minder informatie, maar wijst nog altijd prima de weg.

Het laatste gedeelte langs de kust is misschien wel het mooiste traject van de hele reis. De Smaragdkust doet haar naam eer aan. Het water kleurt prachtig blauw en groen. De roze granietkliffen zijn spectaculair, zeker wanneer we vlak langs de rand en tientallen meters boven de golven fietsen. De bloeiende heide maakt het kleurenpalet compleet.

De zee verveelt nooit.

Dan doemt Saint-Malo op. Vorig jaar versloegen we de Alpen en nu kunnen we ook de heuvels rond het Kanaal afvinken. Komoot voorspelde vooraf al dat de route pittig zou worden. Komoot blijkt opnieuw nooit te liegen. Maar het was mooi. En het is voor nu mooi geweest.

Bekijk de Double Travel